XI RAJD ROWEREM WOKÓŁ TATR

KOLEJNY RAZ ODWAŻYŁEM SIĘ WZIĄĆ UDZIAŁ W TYM WYMAGAJĄCYM RAJDZIE. W TYM ROKU SZCZEGÓLNIE SIĘ OBAWIAŁEM SIĘ O FORMĘ, BO MNIEJ KILOMETRÓW PRZEJECHAŁEM NIŻ ROK TEMU.

O GODZINIE SIÓDMEJ RANO ZABRAŁEM WSZYSTKIE POTRZEBNE RZECZY DO PLECAKA ORAZ KILKA BATONÓW DO KOSZULKI I WYRUSZYŁEM NA ZBIÓRKĘ POD SKLEP ROWERU W CENTRUM NOWEGO TARGU. OD RAZU POCZUŁEM NA SOBIE RZEŚKIE POWIETRZE TEGO NIEDZIELNEGO PORANKA. NA STARCIE JUŻ BYŁA GRUPKA LUDZI Z NIECIERPLIWOŚCIĄ OCZEKUJĄCA STARTU. W TYM ROKU POJAWIŁ SIĘ RÓWNIEŻ BURMISTRZ. O 7 45 WSZYSCY STAWILI SIĘ DO PAMIĄTKOWEGO ZDJĘCIA I CHWILE PO TYM ZACZĘŁO SIĘ ODLICZANIE DO STARTU I RUSZYLIŚMY.

SŁONECZKO BYŁO JUŻ WYZEJ I ROBIŁO SIĘ CIEPLUTKO. TEMPO PELETONU ZACZĘŁO ROSNĄĆ. PRĘDKOŚĆ 35-45 BYŁA NORMĄ. DLA MNIE JEDNAK O WIELE ZA SZYBKO JECHALI, ALE WYKRZESAŁEM SIEBIE NA TYLE SIŁ ŻEBY UTRZYMAĆ SIĘ W GRUPIE, CHOCIAŻ DO GRANICY W CHOCHOŁOWIE. PO DRODZE NIE PRZEJMOWALIŚMY SIĘ SYGNALIZACJĄ ŚWIETLNA, BO 2 RAZY PRZEJECHALISMY SKRZYŻOWANIA NA CZERWONYM ŚWIETLE.

NA GRANICY UZUPEŁNIŁEM WODĘ W JEDNYM BIDONIE I WTEDY TEŻ GRUPA SIĘ PORWAŁA, BO KAŻDY SWOIM TEMPEM POLECIAŁ DO PRZODU.

UDAŁO MI SIĘ JEDNAK ZABRAC W MAŁĄ GRUPKĘ JECHALISMY KAWAŁEK DÓŁ JEDNAK POŹNIEJ ODPUŚCIŁEM, BO UTRZYMYWANIE PRĘDKOŚCI 45KM/H PRZEZ DŁUŻSZY CZAS NIE JEST NA MOJE SIŁY.

OD TEJ PORY JECHALEM Z DWÓJKA KOLARZY. SKRĘCILIŚMY NA ZUBEREC W PODBIELI I ZACZĄŁ SIĘ DELIKATNY PODJAZD DOLINĄ ORAVSKIEGO BIAŁEGO POTOKU. PRZED NAMI ZACZEŁY SIĘ POKAZYWAĆ SZCZYTY TATR ZACHODNICH W PROMIENIACH SŁONCA. NA TEJ DRODZE DOGONIŁ NAS KOLEJNY KOLARZ, WIĘC BYŁA NAS JUŻ CZWÓRECZKA.

ZBLIŻALIŚMY SIĘ DO KONKRETNEGO PODJAZDU POD PRZEŁĘCZ HUTY A POTEM NA KVACIANSKIE SEDLO. DROGA PROWADZIŁA JESZCZE DNEM DOLINY DO MOMENTU GDZIE ZACZYNA SIĘ LAS TAM ODBIJA PRAWO. MIJAMY ZNAK PODJAZDU NA, KTÓRYM JEST NAPISANE 12%. KAŻDY ZRZUCA PRZERZUTKI NA NAJLŻEJSZE NO I WSPINAMY SIĘ DO GÓRY. CZUJE SIĘ CAŁKIEM NIEŹLE NIESPODZIEWANIE ŁATWO MI SIĘ KRĘCI. PO DRODZE MIJAM 5 GOŚCI. ZATRZYMUJE SIĘ NA KVACIANSKIM SEDLE GDZIE JEST CUDOWNY WIDOK NA NIZKE TATRY – TATRY ZACHODNIE – VELKĄ FATRE. CZEKAŁEM NA KOLEGĘ ANDRZEJA, KTÓREGO POZNAŁEM ROK TEMU NA RAJDZIE W TYM ROKU RÓWNIEŻ BRAŁ UDZIAŁ. ZA MOMENT PRZYJECHAŁ I RAZEM ZACZĘLIŚMY POKONYWAĆ SZALEŃCZE SERPENTYNY Z PRĘDKOŚCIĄ POWYŻEJ 60KM/H.

SZYBKO DOTARLIŚMY DO PIERWSZEGO BUFETU NAD BRZEGIEM PIĘKNEGO LIPTOWSKIEGO JEZIORA.TAM DOSTALIŚMY BANANY, MARSY I MAXIMA. SŁOŃCE PRAŻYŁO JUŻ KONKRETNIE, ALE CHŁODZIŁ NAS WIATEREK Z ZACHODU. PRZED NAMI JAWIŁ SIĘ JUŻ NASTĘPNY CEL - STRBSKIE PLESO. DROGA PROWADZI TAM PRZEZ 50KM CAŁY CZAS POD GÓRĘ. RUSZYLIŚMY NAJEDZENI Z BUFETU PEŁNI SIŁ I DOBRYCH MYSLI PRZED NASTĘPNYM WYZWANIEM. PRZED NAMI POKAZAŁY SIĘ TATRY, KTÓRYCH WIERZCHOŁKI UKRYTE BYŁY WYSOKO W CHMURACH. JAKO, ŻE, TO NIE JEST WYŚCIG TYLKO RAJD W KILKU MIEJSCAH SIĘ ZATRZYMUJE SIĘ ŻEBY ZROBIĆ ZDJĘCIE NA TEJ PIĘKNEJ WIDOKOWEJ TRASIE. SKUTKI KATAKLIZMU EKOLOGICZNEGO NADAL SĄ WIDOCZNE. Z STRBSKIEGO PLESA PRAKTYCZNIE ZJAZD W DÓŁ I JESTEM JUŻ W DRUGIM BUFECIE. MUSZĘ POWIEDZIEĆ, ŻE W TYM ROKU TEN PODJAZD DAŁ MI TROCHĘ W KOŚĆ, DLATEGO, BO BRAKŁO MI JUŻ W POŁOWIE WODY.

Z BUFETU NR.2 ZJEŻDŻAMY DO TATRZAŃSKIEJ KOTLINY. W POŁOWIE TEGO ZJAZDU ZAUWAŻYŁEM, ŻE UBYWA MI POWIETRZA W PRZEDNIM KOLE, ALE BARDZO POWOLI. ZATRZYMAŁEM SIĘ I DOPOMPOWAŁEM POWIETRZE. PO 5 KM PONOWNIE POWIETRZE ZESZŁO I WTEDY ZDECYDOWAŁEM, ŻE TRZEBA BĘDZIE ŁATAĆ. ZACZĘŁO TROCHE KROPIĆ. NA SZCZĘŚCIE NIEGROŹNIE. ROZEBRAŁEM KOŁO ZAŁATAŁEM WIDOCZNĄ DZIURKĘ I POJECHAŁEM DALEJ. PO OKOŁO 2 KM ZNÓW POWIETRZE USZŁO. PONOWNIE ZROBIŁEM TO SAMO, CO WCZESNIEJ. ZACZĄŁ SIĘ KONKRETNY PODJAZD PO ZDIAR I NIE PRZEJECHAŁEM 1KM, BO ZNOW ZŁAPAŁEM KICHE. BYŁEM JUŻ NIEŹLE WKURZONY. TYM RAZEM NIE BYŁO ŁATWO, BO DZIURA NIE BYŁA WIDOCZNA ANI NIE MOGŁEM USŁYSZEĆ JAK UCHODZI POWIETRZE. ZDECYDOWAŁEM, ŻE ZOSTAWIE ROWER I POBIEGNĘ DO POTOKU 300M OD DROGI I TAM SPRAWDZĘ GDZIE JEST TA MIKRODZIURKA. UDAŁO SIĘ. WYKRYŁEM JĄ A ROWERU MI NIE UKRADLI. PODCZAS TYCH OPERACJI 3 RAZY PAN Z BUSA NAMAWIAŁ MNIE ŻEBYM WRZUCIŁ ROWER DO BUSA. JEDNAK NIE UGIĄŁEM SIĘ. CHOCIAŻ NIE WIEM JAKBY BYŁO GDYBYM 4 RAZ ZŁAPAŁ KICHE?

DOJECHAŁEM DO GRANICY JUŻ BEZ DESZCZU I W SŁONECZKU. NA PRZEJŚCIU KUPIŁEM LITR SOKU. CELNIK ZAPYTAŁ MNIE CZY JA JADE JESZCZE Z TEGO RAJDU. ODPARŁEM, ŻE TAK. ON WTEDY SIĘ ROZEŚMIAŁ. NIE PYTAŁEM DLACZEGO TYLKO RUSZYŁEM NA GŁODÓWKĘ. POKONUJĄC PIĘKNE SERPENTYNY. GÓRY NIESTETY SCHOWAŁY SIĘ ZA CHMURAMI I WIDOK Z GŁODÓWKI NIE BYŁ TAKI CUDOWNY. POZOSTAŁ MI TYLKO ZJAZD DO NOWEGO TARGU PRZEZ KILKA ‘CHOPKÓW’. BYŁO POŹNO SŁOŃCE ZACHODZIŁO JUŻ NA HORYZONCIE MIĘDZY CHMURAMI W KOLORZE POMARAŃCZOWO-CZERWONYM. TAKI PIĘKNY WIDOK SPOTKAŁ MNIE JESZCZE NA KONIEC DNIA.

DOJECHAŁEM NA METĘ JAK OGNISKO JUŻ DOGASAŁO. ZDĄŻYŁEM NA, KIEŁBASKĘ I GORĄCĄ HERBATKĘ, KTÓRE SMAKOWAŁY JAK NIGDY. PIWECZKO OCZYWIŚCIE TEŻ BYŁO. POZOSTAŁY PIĘKNE WSPOMNIENIA PO RAZ KOLEJNY. MOŻNA SOBIE ŻYCZYĆ TAKIEJ FORMY, TOWARZYSTWA I ATMOSFERY ZA ROK. TAK SKOŃCZYŁ SIĘ TEN WYJĄTKOWY DLA MNIE DZIEŃ NA, KTÓRY DŁUGO CZEKAŁEM.

A TO SUCHE FAKTY:

DYSTANS – 227,34 KM

CZAS – 8h 27min 32sek

ŚREDNIA PRĘDKOŚĆ – nie mam licznika średniej, ale myślę, że około 26-27 km/h